Η τοπική αυτοδιοίκηση αρνείται την καζινοποίηση

Στο Συμβούλιο της Επικρατείας προσφεύγει ο Δήμος Αθηναίων επικαλούμενος συγκεκριμένες παραβιάσεις του Συντάγματος και ζητά να ακυρωθούν οι αποφάσεις που καταργούν όλους τους περιορισμούς στην ανεξέλεγκτη εξάπλωση των VLTs μέσα στις ελληνικές πόλεις.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: EUROKINISSI /ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΖΩΝΤΑΝΟΣ

Με την προσφυγή του στο Δ΄ Τμήμα του ΣτΕ, ο πρώτος δήμος της χώρας ανοίγει τον δρόμο και σε άλλους φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης αλλά και συλλογικούς φορούν, που ίσως βρουν κι αυτοί το θάρρος να αντιταχθούν σε όσα απειλεί να προκαλέσει η μετατροπή των οικιστικών ιστών σε απέραντες «φρουτομηχανές».

Βάσει της προσφυγής που κατατέθηκε λίγο πριν από την Πρωτοχρονιά, ο Δήμος Αθηναίων ζητά την ακύρωση της υπ’ αρ. 225/2/25.10.2016 απόφασης της Επιτροπής Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων (ΕΕΕΠ) «Τροποποίηση, συμπλήρωση και κωδικοποίηση της με αριθμό 158/4/5.6.2016 (Β΄ 328) απόφασης της Ε.Ε.Ε.Π. όπως ισχύει» (Β΄ 3528/1.11.2016) αλλά και κάθε άλλης συναφούς προς την ανωτέρω, προγενέστερης ή μεταγενέστερης, πράξης ή παράλειψης της διοίκησης.

Αναπτύσσοντας το σκεπτικό, θέτει δύο επιμέρους ζητήματα: 1) Εάν είναι νόμιμη η κατάργηση των ορίων για τις αποστάσεις μεταξύ καταστημάτων παιγνιομηχανημάτων (VLTs: Video Lottery Terminals) εντός αστικών περιοχών και 2) Εάν η σχετική εξουσιοδοτική διάταξη είναι αρκούντως ορισμένη.

Όπως αναφέρει, «η προσβαλλομένη πράξη είναι η τέταρτη, στη σειρά, απόφαση που καθορίζει τους όρους για τη διεξαγωγή και διενέργεια τυχερών παιγνίων μέσω παιγνιομηχανημάτων καθώς είχαν προηγηθεί οι αποφάσεις της ΕΕΕΠ 115/2/11.7.2014 (Β΄ 2041/26.7.2014), 143/2/6.2.2015 (Β΄ 328/10.3.2015) και 158/4/5.6.2015 (Β΄ 1120/12.6.2015)». Η προσβαλλόμενη πράξη περιέχει, μεταξύ άλλων, τις ακόλουθες ρυθμίσεις, σε σχέση με τις προηγηθείσες:

– «Καταργεί τους περιορισμούς στο χρόνο συμμετοχής των παικτών στα παιγνιομηχανήματα».

– «Καταργεί το μέγιστο όριο δαπανών, δηλαδή απωλειών (daily loss)

και του μέγιστου ορίου δαπανών παικτικής συνεδρίας (session loss)».

– «Προβλέπει την απαλοιφή του ΑΦΜ από την Ατομική Κάρτα Παίκτη, την αύξηση του μέγιστου χρηματικού κέρδους ανά παίγνιο, την αύξηση του μέγιστου ποσού jackpot καταστήματος, επιμηκύνει το ωράριο λειτουργίας των καταστημάτων και καταργεί την ελάχιστη υποχρεωτική διάρκεια των αυτοπεριορισμών του παίκτη».

– «Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι καταργεί τις ελάχιστες αποστάσεις μεταξύ των καταστημάτων παιγνιομηχανημάτων».

Ο Δήμος Αθηναίων δηλώνει ότι έχει άμεσο και ενεστώς συμφέρον για την ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης καθώς: 1) Μέρος των παιγνιομηχανημάτων θα εγκατασταθεί εντός των διοικητικών ορίων του Δήμου Αθηναίων. 2) Με τις υπό κρίση ρυθμίσεις θίγεται ο στενός πυρήνας των ασκουμένων αρμοδιοτήτων του, όπως αυτές προσδιορίζονται ειδικότερα στο άρθρο 75 του ν.3463/2006 (όπως τροποποιήθηκε και ισχύει μεταγενέστερα από το ν. 3852/2010) και πιο συγκεκριμένα τη ρύθμιση θεμάτων πολεοδομίας, χωροταξίας και χρήσεων γης, τον προσδιορισμό ειδικότερων όρων και προϋποθέσεων της ίδρυσης και εγκατάστασης καταστημάτων, επιχειρήσεων και ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων που επηρεάζουν το φυσικό, πολιτιστικό και αρχιτεκτονικό περιβάλλον, την αισθητική, φυσιογνωμία και τις εν γένει λειτουργίες της πόλης, καθώς και την προστασία της παιδείας και της νεότητας.

«Και αυτό», επισημαίνει, «στο μέτρο που με την υπό κρίση προσβαλλόμενη πράξη καταργούνται οι ελάχιστες αποστάσεις μεταξύ των εγκατεστημένων παιγνιομηχανημάτων και προβλέπονται τα τυχερά παιχνίδια ως επιτρεπόμενα σε χρήσεις γενικής κατοικίας». Με τις ρυθμίσεις αυτές, δηλαδή, «επιβαρύνεται το οικιστικό περιβάλλον μέσω της προσθήκης στις χρήσεις γης “γενικής κατοικίας” και των καταστημάτων παιγνιομηχανημάτων, όταν κατά πάγια νομολογία του ΣτΕ η επιβάρυνση του οικιστικού περιβάλλοντος μέσω των χρήσεων γης αντίκειται στο άρθρο 24 του ισχύοντος Συντάγματος (πολεοδομικό και περιβαλλοντικό κεκτημένο, ΣτΕ 10/1988 κ.λπ.)».

Μάλιστα, ο Δήμος Αθηναίων περιγράφει μια τρομακτική προοπτική λέγοντας ότι «η κατάργηση των ελάχιστων αποστάσεων μεταξύ των εν λόγω καταστημάτων προβλέπεται ότι θα έχει ως τελικό αποτέλεσμα την αλλοίωση  του οικιστικού χαρακτήρα ολόκληρων περιοχών της πόλεως, καθώς η υπερσυγκέντρωση τέτοιων καταστημάτων θα καταστήσει περιοχές της Αθήνας γειτονιές του τζόγου». «Η υποβάθμιση των γειτονιών από μια τέτοια εξέλιξη είναι πρόδηλη και η αποτροπή μιας τέτοιας υποβάθμισης ευρίσκεται στον πυρήνα των αρμοδιοτήτων του Δήμου Αθηναίων και προσδιορίζει το έννομο συμφέρον του για την ακύρωση της προσβαλλομένης».

Αναπτύσσοντας στην προσφυγή του τους λόγους βάσει των οποίων ζητά την ακύρωση της απόφασης της ΕΕΕΠ, ο Δήμος Αθηναίων επισημαίνει ότι:

– «Η προσβαλλόμενη πράξη εκδόθηκε κατά παράβαση της κοινοτικής νομοθεσίας περί παιγνίων, καθ’ υπέρβαση νομοθετικής εξουσιοδότησης και κατά παραβίαση της συνταγματικά κατοχυρωμένης διάταξης περί προστασίας του περιβάλλοντος (αρ. 24 του Συντάγματος)».

– Εκδόθηκε «κατά παράβαση της εξουσιοδοτικής διατάξεως και του άρθρου 23 του Συντάγματος» καθώς «η προσβαλλομένη απόφαση κατήργησε τις ελάχιστες αποστάσεις μεταξύ καταστημάτων παιγνιομηχανημάτων».

– «Οι προηγηθείσες αποφάσεις προέβλεπαν απόσταση απόσταση 200 μ. μεταξύ των πιστοποιημένων καταστημάτων για τα παιγνιομηχανήματα. Η προσβαλλομένη, όμως, δεν περιέχει καμία σχετική ρύθμιση». Το άρθρο 41 της προσβαλλόμενης, με τίτλο «χωροθέτηση και λειτουργία καταστημάτων», έχει ως εξής: «Τα Καταστήματα πρέπει να πληρούν τους όρους της κείμενης νομοθεσίας σε θέματα πολεοδομίας, ασφάλειας, πυρασφάλειας, αγορανομικών και υγειονομικών διατάξεων. 41.2. Τα Καταστήματα, ανεξαρτήτως τύπου, δεν πρέπει με κανένα τρόπο να συνδέονται εσωτερικά μεταξύ τους ή με άλλους χώρους. 41.3. Η είσοδος / κύρια έξοδος των Καταστημάτων είναι μία και βρίσκεται σε απόσταση μεγαλύτερη των διακοσίων (200) μέτρων υπολογιζόμενη σε πεζή πορεία από την κύρια είσοδο των δημοτικών σχολείων, των σχολείων δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και των οικοτροφείων, είτε αυτή βρίσκεται στο κτίριο, είτε στον περίβολο του προαυλίου. Απουσιάζει, δηλαδή, στη συγκεκριμένη διάταξη οποιοσδήποτε περιορισμός σε σχέση με την ελάχιστη απόσταση μεταξύ των πιστοποιημένων καταστημάτων. Αλλά και σε κανένα άλλο σημείο της προσβαλλομένης δεν γίνεται η παραμικρή μνεία για την απόσταση που θα πρέπει να υπάρχει μεταξύ δύο πιστοποιημένων καταστημάτων για παιγνιομηχανήματα».

– Η εξουσιοδοτική διάταξη του αρχικού νόμου «δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι επέτρεψε στην κανονιστικώς δρώσα διοίκηση να εξαφανίσει τον οποιονδήποτε χωρικό περιορισμό υπό τη μορφή ελάχιστης αποστάσεως μεταξύ των πιστοποιημένων καταστημάτων παιγνιομηχανημάτων». «Από την αιτιολογική έκθεση του ν. 4002/2011, στην οποίαν επισημαίνονται οι κίνδυνοι του εθισμού, αλλά και από την κοινή πρακτική που έχει ακολουθηθεί στο παρελθόν με τα καταστήματα των παιγνίων του ΟΠΑΠ προκύπτει ότι ο νομοθέτης ουδέποτε επιθυμούσε να αφήσει αρρύθμιστη τη χωρική διασπορά παρόμοιων καταστημάτων. Η παράλειψη του ορισμού ελαχίστων αποστάσεων εξουδετερώνει όλα τα υπόλοιπα μέτρα που λαμβάνονται για τον περιορισμό του εθισμού στα τυχερά παίγνια, ενώ οδηγεί και σε αλλοίωση χώρων γενικής κατοικίας».

Έτσι, υπάρχει ο κίνδυνος, προειδοποιούν οι νομικοί του δήμου (και ο δήμαρχος Γ. Καμίνης είναι καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου) «να δημιουργηθεί μια μεγάλη συγκέντρωση παιγνιομηχανημάτων και οι παίκτες να έχουν τη δυνατότητα εξερχόμενοι από ένα κατάστημα να πηγαίνουν στο διπλανό, για να συνεχίσουν να ικανοποιούν το εθιστικό πάθος τους για τζόγο. Παράλληλα, η υπερσυγκέντρωση προσώπων που θα καταστρέφουν καθημερινά τις περιουσίες τους σε ένα τμήμα αστικού ιστού στο οποίο, μέχρι τότε, επικρατούσαν κυρίως οι οικιστικές χρήσεις, επιφέρει σαφή επιδείνωση του οικιστικού περιβάλλοντος, πράγμα που οπωσδήποτε δεν ήταν στις προθέσεις της εξουσιοδοτικής διατάξεως».

Ο δήμος θέτει και ως δεύτερο λόγο ακυρώσεως το επιχείρημα ότι η προσβαλλόμενη απόφαση «εξεδόθη κατ’ εξουσιοδότηση διατάξεως, η οποία ήταν πολύ αόριστη και δεν ρυθμίζει τεχνικά και λεπτομερειακά θέματα, αλλά βασικά ζητήματα λειτουργίας των παιγνιομηχανημάτων, κατά παράβαση των κανόνων της παρ. 2 του άρθρου 43 του Συντάγματος». Όπως αναφέρει, το άρθρο 54 του νόμου 4002 «όλως αορίστως εξουσιοδοτεί την ΕΕΕΠ να ρυθμίζει τα ζητήματα που κανονικά θα έπρεπε να διέπονται από τον Κανονισμό Διεξαγωγής και Ελέγχου Παιγνίων και τον Κώδικα Δεοντολογίας Παιγνίων. Πρόκειται για μια εξουσιοδότηση η οποία δεν περιέχει καμία κατεύθυνση προς την κανονιστικώς δρώσα διοίκηση και η οποία αξιοποιείται για τη ρύθμιση βασικών ζητημάτων και όχι ζητημάτων τεχνικού ή λεπτομερειακού ή ειδικότερου χαρακτήρα».

Προσθέτει, δε, και το επιχείρημα ότι ο ίδιος νόμος «στο άρθρο 29 αναθέτει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, μετά από πρόταση του Υπουργού Οικονομικών, την έκδοση των παραπάνω κανονισμών». Επομένως, δέχεται ο ίδιος ο νομοθέτης ότι οι κανονισμοί αυτοί ρυθμίζουν ζητήματα που δεν μπορούν να παραπεμφθούν προς ειδικότερη ρύθμιση σε άλλα όργανα της διοίκησης, αλλά στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με τις σχετικές συνταγματικές εγγυήσεις μεταξύ των οποίων και ο προληπτικός έλεγχος από το ΣτΕ.

About REPORT (39 Articles)
Μηνιαίο περιοδικό έρευνας